| آمادگی لازم قبل از نمونه گیری |
عدم استفاده از انتي بيوتيک بمدت 3 روز |
| اطلاعات بالینی |
آبسه مجموعه محدودي از چرک است که توسط بافت ملتهب احاطه مي شود. اکثر آبسه ها در اندام ها، باسن، سينه، زيربغل، کشاله ران و نواحي مستعد اصطکاک يا ضربه هاي جزئي مشاهده مي شوند، اما ممکن است در هر ناحيه اي از بدن مشاهده گردند. آبسه ها زماني ايجاد مي شوند که پوست توسط ميکروارگانيسم ها مورد هجوم قرار گيرد. سلوليت ممکن است قبل از آبسه ايجاد شود يا همراه با آن رخ دهد. دو ميکروارگانيسم رايج که منجر به تشکيل آبسه مي شوند، استافيلوکوک و استرپتوکوک هستند. آبسه هاي پري آنال معمولا توسط ارگانيسم هاي روده اي ايجاد مي شوند. ارگانيسم هاي گرم منفي و باکتري هاي بي هوازي نيز در تشکيل آبسه نقش دارند. درمان آبسه در درجه اول از طريق برش و درناژ (I&D) است. آبسه هاي کوچکتر از 5 ميلي متر ممکن است خود به خود با استفاده از کمپرس گرم و درمان آنتي بيوتيکي برطرف شوند. آبسه هاي بزرگتر در نتيجه افزايش تجمع چرک، التهاب و تشکيل حفره آبسه نياز به I&D دارند. علائم و نشانه هاي آبسه هاي پوستي و زيرجلدي درد، گرما، تورم، حساسيت و قرمزي است. |
| احتیاط ها |
چنانچه بيمار آنتي بيوتيک مصرف کرده باشد يا بيماري عامل ويروسي داشته باشد ميکروارگانيسمي در پليتهاي کشت ديده نخواهد شد. |