| آمادگی لازم قبل از نمونه گیری |
اين آزمايش نيازي به ناشتا بودن و يا محدوديت خاص در رژيم غذايي ندارد.
آزمايش سرمي و سونوگرافي NT بايد در سن بارداري ميان 10 هفتگي تا 13 هفته و 6 روز انجام گيرد. |
| اطلاعات بالینی |
تست Combinated marker يا Double marker (دوگانه) يکي از رايج ترين تست هاي غربالگري ناهنجاريهاي ژنتيکي جنيني پيش از تولد است كه در بسياري از كشورهاي دنيا به صورت ملي بر روي تمامي مادران باردار انجام مي پذيرد.
اين تست داراي نرخ تشخيص حدود 80 – 75% مي باشد.
در اين تست 2 مارکر Beta HCG free و PAPP-A در هفته 13- 10 حاملگي ( ايده آل 11 هفتگي) بر روي خون مادران باردار مورد اندازه گيري قرار ميگيرد و نتايج بر اساس الگوهاي استاندارد و با توجه به سن مادر و شرايط او مورد بررسي مي شود.
بهترين نشانگرهاي سرمي براي سه ماهه اول، free beta HCG , PAPP-A مي باشند. البته افزودن AFP به دو تست فوق، حساسيت تشخيص را از 74% به 76% مي رساند. در صورت اضافه شدن NT (Nuchal Translucency) به مجموعه فوق، ميزان حساسيت تا 87% افزايش مي يابد. نتايج اين تست مي تواند شاخص خوبي جهت تعيين ريسک ابتلاي جنين به ناهنجاريهاي کروموزومي مانند تريزومي 13، تريزومي 18 و تريزومي 21 مي باشد. |
| احتیاط ها |
حدود 5% (1 در هر 20 نفر) از خانم‌هايي که اين غربالگري روي آنان انجام مي‌شود، به عنوان ريسک بالا مشخص مي‌شوند. اما در عين حال اکثر زناني که ريسک آنان بالا است بچه‌هاي نرمال به دنيا مي‌آورند.
براي انجام تست‌هاي تشخيصي رايج بايد تا سه‌ماهه دوم بارداري منتظر ماند.
غربالگري اختلالات لوله عصبي جنين با اين تست قابل انجام نيست و بايد با تست کوآد مارکر در سه‌ماهه دوم بارداري انجام شود.
وزن مادر، گروه نژادي يا بومي، بارداري در شرايط آزمايشگاهي يا IVF، ديابت قندي وابسته به انسولين يا IDDM و مصرف سيگار بر نتايج ازمايش تداخل ايجاد مي‌کند.
اطلاعات نادرست و يا ناقص به طور قابل‌توجهي ممکن است نتايج را تغيير دهد.
سطوح مارکرهاي سرمي در بارداري‌هاي دوقلويي افزايش مي‌يابد و لذا بايستي تنظيماتي به‌اين‌منظور انجام گيرد.
در مواردي که يک دوقلو سقط شده است، نتايج ممکن است غير قابل اعتماد باشد.
نتايج به‌دست‌آمده براي بارداري‌هاي سه‌تايي و چندتايي چندان کاربرد ندارد.
سرم‌هاي با هموليز شديد در نتايج آزمايش تداخل ايجاد مي‌کند. |